غزل شمارهٔ ۱۰۸ حافظ

خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد
زلف خاتون ظفر شیفته پرچم توست
ای که انشا عطارد صفت شوکت توست
طیره جلوه طوبی قد چون سرو تو شد
نه به تنها حیوانات و نباتات و جماد
ساحت کون و مکان عرصه میدان تو باد
دیده فتح ابد عاشق جولان تو باد
عقل کل چاکر طغراکش دیوان تو باد
غیرت خلد برین ساحت بستان تو باد
هر چه در عالم امر است به فرمان تو باد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.