غزل شمارهٔ ۱۰۴ حافظ

جمالت آفتاب هر نظر باد
همای زلف شاهین شهپرت را
کسی کو بسته زلفت نباشد
دلی کو عاشق رویت نباشد
بتا چون غمزه‌ات ناوک فشاند
چو لعل شکرینت بوسه بخشد
مرا از توست هر دم تازه عشقی
به جان مشتاق روی توست حافظ
ز خوبی روی خوبت خوبتر باد
دل شاهان عالم زیر پر باد
چو زلفت درهم و زیر و زبر باد
همیشه غرقه در خون جگر باد
دل مجروح من پیشش سپر باد
مذاق جان من ز او پرشکر باد
تو را هر ساعتی حسنی دگر باد
تو را در حال مشتاقان نظر باد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.